Nada Esperanca Šakić, rođena Tambić, bila je pripadnik ustaša, čuvar ženskog logora Stara Gradiška u sastavu ustaškog logora Jasenovac. Nada je bila polusestra Vjekoslava „Maksa“ Luburića, komandanta logora.Osnivač logora smrti u Jasenovcu Vjekoslav „Maks“ Luburić, sredinom oktobra 1942. godine u dužnost uvodi i svoje dve polusestre, Zoru i Nadu, koje se ubrzo pokazuju dostojne prezimena Luburić. U ženskom logoru Stara Gradiška, u kome je za svega tri godine ubijeno skoro 80.000 žena i dece, Nada je, prema svedočenjima, bila jedan od najvećih zlotvora.Kako se navodi u svedočenjima, uvek je bila u ustaškoj zelenoj uniformi sa opasačima, pištoljem i kamom u čizmi, i patološki je uživala u zverskom mučenju i najčešće ubijala bez ikakvog povoda. Postoje svedočenja preživelih zatvorenica koja opisuju njena klanja logorašica. Nakon pokolja bi se malo „utegla“, rukom pročešljala kosu i nastavila dalje kao da je prethodno učinila nešto najnormalnije.
Izbegla kaznu za zverstva, Hrvatska je zaštitila

Nada je nakon rata uspela da pobegne iz zemlje, emigrira u Argentinu i izbegne odgovornost za počinjena dela.

Kada su sredinom jula 1998. godine vlasti SR Jugoslavije zatražile od Argentine njeno izručenje, sa istim zahtevom je požurila i Republika Hrvatska. Županijski sud u Zagrebu je već naredne godine odbacio sve dokaze protiv Šakićeve, proglasio je nevinom i oslobodio krivice.

Nada Šakić je ostala u Hrvatskoj gde su se o njoj revnosno starali. Umesto na robiji, Nada Šakić živela je u elitnom domu penzionera u Zagrebu i uživala sve privilegije dostojne nacionalnog heroja i zaslužnog građanina.

Vezane objave